Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

Τριχωνίδα – Προυσός: Από τη λίμνη στα έλατα

Από τα ατάραχα νερά της λίμνης Τριχωνίδας στον Νομό Αιτωλοακαρνανίας «σκαρφαλώνουμε» στη ράχη των άγριων ευρυτανικών βουνών με κατάληξη το μοναστήρι του Προυσού. Μια διαδρομή λίγων σχετικά χιλιομέτρων, ικανών όμως να αναδείξουν τις έντονες αντιθέσεις της ελληνικής γης.
Κοντοστάθηκα για λίγο κάτω από τα βαθύσκιωτα πλατάνια. Ηταν η ώρα που ο ήλιος έγερνε αργά προς τη δύση του. Το ηλιοβασίλεμα της λίμνης Τριχωνίδας είναι φημισμένο για τα ζωντανά του χρώματα και δεν ήθελα με τίποτα να το χάσω.Ο πυρωμένος δίσκος ακολουθώντας την προαιώνια πορεία του ακούμπησε αργά στον ορίζοντα λούζοντας με τις πιο ζωηρές κοκκινοκίτρινες αποχρώσεις τα πάντα ολόγυρα. Η λίμνη σαν καθρέφτης έμοιαζε λες και είχε αρπάξει φωτιά.
Τα θεόρατα πλατάνια που σκίαζαν την ακρολιμνιά, οι παρόχθιοι καλαμιώνες και οι ψαρόβαρκες που αιωρούνταν στο ατάραχο νερό αποκτούσαν εξωπραγματικές διαστάσεις όσο η ώρα περνούσε, αλλάζοντας σχήμα και όγκο μέχρι να βυθισθούν στο σκοτάδι.
Το φαντασμαγορικό θέαμα μου θύμισε εξωτικό σκηνικό τροπικού νησιού, από αυτά που συχνά θαυμάζεις στις τουριστικές καρτ ποστάλ. Κι όμως, σε απόσταση αναπνοής απλωνόταν ένας κόσμος αλλιώτικος, ένας κόσμος τραχύς, ορεινός που περισσότερο παραπέμπει σε χώρες του Βορρά, ίσως λιγότερο ειδυλλιακός, όμως το ίδιο απρόσμενος και γοητευτικός. Εξάλλου αυτή είναι η μαγεία της ελληνικής γης, να κάνει τις αποστάσεις ανάμεσα στα ετερόκλητα στοιχεία της φύσης να μοιάζουν μηδαμινές!
Η μεγαλύτερη φυσική λίμνη της χώρας μπορεί να μη συμπεριλαμβάνεται στο τουριστικό «top 10» της Ελλάδας, ούτε στον κατάλογο των γνωστότερων και πιο καταξιωμένων προορισμών. Ωστόσο, είναι ένας τόπος με ξεχωριστή προσωπικότητα, που σίγουρα αξίζει αρκετό από τον χρόνο σας.
Σχεδόν 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα υδάτινης επιφάνειας καλύπτουν μια γεωλογική κοιλότητα περίκλειστη από ψηλά βουνά και κατάφυτους λόφους.
Η Τριχωνίδα μαζί με τη γειτονική λίμνη Λυσιμαχεία αποτελούν ένα από τα σπουδαιότερα λιμναία οικοσυστήματα της Ελλάδας. Στα νερά της και στους πυκνούς καλαμιώνες που αναπτύσσονται στις όχθες της, βρίσκουν καταφύγιο σχεδόν 200 είδη της φτερωτής πανίδας.
Ακόμη εδώ συναντάς πολλά σπάνια φυτά (υπάρχουν 99 διαφορετικά είδη φυκιών κάποια από τα οποία είναι ενδημικά). Στα νερά της αναπαράγεται σε μεγάλους αριθμούς η αθερίνα του γλυκού νερού (το πιο εμπορικό είδος ψαριού που δυστυχώς αλιεύεται εντατικά) αλλά και 18 ακόμα είδη από τα οποία 3 είναι ενδημικά, ο νανογωβιός -το μικρότερο ψάρι του γλυκού νερού της Ευρώπης με μήκος μόλις 2 εκατοστά-, η τριχοβελωνίτσα και το γλανίδι. Επίσης στις ανατολικές όχθες όπου ακόμα η ανθρώπινη παρουσία είναι περιορισμένη, έχουν τις φωλιές τους οι σπάνιες πια βίδρες. Η Τριχωνίδα και η Λυσιμαχία έχουν χαρακτηρισθεί ως «Τόπος Κοινοτικής Σημασίας» και είναι ενταγμένες στο δίκτυο «Natura 2000» από την Ευρωπαϊκή Ενωση (Οδηγία 92/43 ΕΚ).
Του Θοδωρή Αθανασιάδη για το Έθνος
Διαβάστε τη συνέχεια του θέματος κάνοντας ΚΛΙΚ ΕΔΩ.