Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

ΜΥΝΗΜΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑΣ


το κείμενο το είδα στην ιστοσελίδα της Στάσης στο Χαλάνδρι

Έχουμε πόλεμο μωρό μου

Πρωινό Αυγούστου και φτάνεις νωρίτερα στη δουλειά αφού η πόλη έχει σχεδόν αδειάσει. Όχι όπως άλλοτε, αλλά τουλάχιστον οι καθημερινοί ρυθμοί έχουν κάπως χαλαρώσει. Το προηγούμενο βράδυ στα κανάλια αλλά και στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μέχρι να φτάσεις, μία από τα ίδια. Σχεδιάζονται τα σκληρά (αλλά πάντα κοινωνικά δίκαια) μέτρα για την εξοικονόμηση των 11,5 δις, αναζητούνται οι συνταξιούχοι και οι ανάπηροι-μαϊμού (αφού μαζί τα φάγαμε), δηλώσεις επί δηλώσεων ευρωπαίων, ειδικών και μη, για την ευρωζώνη και την Ελλάδα, το καθημερινό δελτίο πυρκαγιών ανά τη χώρα διανθισμένο με ολίγη από μετανάστες . Ανοίγεις τον υπολογιστή και η είδηση που βλέπεις πρώτη –πρώτη στην ιστοσελίδα, που επιμένεις μαζοχιστικά να επισκέπτεσαι κάθε πρωί, σου τραβάει το ενδιαφέρον.«Αστακοπόλεμος στη Μύκονο», διαβάζεις και τα λίγα δευτερόλεπτα που κάνει η σελίδα να εμφανιστεί στην οθόνη του υπολογιστή σου, νομίζεις ότι το θέμα (καλοκαίρι γαρ) αφορά ψαράδες...
Πόσο αφελής είσαι;Σύμφωνα με το ρεπορτάζ λοιπόν, «το πρώτο επεισοδιακό event ήταν στο γνωστό μπαρ εστιατόριο Nammos σε πάρτι που είχαν διοργανώσει ο Αλκης και η Μαρία Βατοπούλου με dj τον Βασίλη Τσιλιχρήστο.» (δεν τους ξέρεις; Κακώς). Ενώ το επόμενο έγινε στο Καλό Λιβάδι, στο
Solymar, όπου «ο Σάκης Ρουβάς έδινε μία και μοναδική συναυλία». Εκεί ο « πρώτος καναπές... πίστα κόστιζε 4.000 ευρώ. Πρώτος και καλύτερος ήταν ο Φίλιππος Βαρβέρης, γιος του γνωστού κοσμικού ιδιοκτήτη της εταιρείας Moda Bagno, Νίκου Βαρβέρη….Ανάμεσα τους, η οικογένεια Κουτσολιούτσου, ο Θωμάς Λιακουνάκος με τη σύζυγό του Νατάσα, ο Τίτος και η Βάλια Βασιλοπούλου (πρώην φαρμακοβιομήχανοι), οι οικογένειες των επιχειρηματιών Ξυλά, Αντωνάκου και Πετράκη, ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου Kiku Γιώργος Ανδρούτσος με τη Σίσσυ Φειδά, ο επιχειρηματίας Μπιλ Σαραντάρης, η Σοφία Καρβέλα με τον Θανάση Πανουργιά, η Εύα Καϊλή και πολλοί άλλοι μεταξύ των οποίων η Ευγενία Νιάρχου και ο Χρήστος Οικονόμου, γιος του εφοπλιστή Γιώργου Οικονόμου.».Ούτε αυτούς τους ξέρεις (εκτός από την ξανθιά εθνοπατέρα) αλλά τελικά μάλλον δεν πειράζει. Πάντοτε ήσουν άσχετος «περί τα κοινωνικά» Αυτό που έχει σημασία είναι ότι, «το κέφι και η σαμπάνια έφεραν καπνογόνα και χορούς πάνω στη μπάρα αλλά στη συνέχεια η κατάσταση ξέφυγε πλήρως. Ειδικά όταν κάποιος από τους θαμώνες πέταξε τον πρώτο αστακό στους συγκεντρωμένους. Ακολούθησε πραγματική επιδρομή στα ψυγεία του μαγαζιού και αστακοπόλεμος!» Την επομένη «ο πόλεμος συνεχίστηκε με τις τρίλιτρες βότκες Grey Goose» (ούτε αυτές τις ξέρεις;) «με τις οποίες πολλοί θαμώνες μπουγέλωναν ο ένας τον άλλο..».
Ξαναγυρίζεις στην αρχική σελίδα, και εκεί στα ψιλά, διαβάζεις μια άλλη είδηση. Στην Αττική «περισσότεροι από 100 ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς (μακριά από μας) με αντιμετωπίσιμους χειρουργικά όγκους, όπως για παράδειγμα στον πνεύμονα, τον μαστό, ή τον προστάτη, "καταδικάζονται" ουσιαστικά σε θάνατο επειδή δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν την επέμβασή τους στα δημόσια νοσοκομεία.»Όμως αυτών τα ονόματα δεν θα τα μάθεις ποτέ. Δεν έχει καμιά σημασία άλλωστε. Όταν πεθάνουν, θα προστεθούν στα χιλιάδες ανώνυμα και αδιάφορα θύματα του πολέμου που σου έχουν κηρύξει εδώ και χρόνια τα παραπάνω καλόπαιδα, τα σόγια τους και οι υποτακτικοί τους. Όσο και αν σε παραμυθιάζουν ότι φταίνε οι «ξένοι», ότι όλοι μαζί ενωμένοι θα σώσουμε τη χώρα, ότι εσύ μπορεί και να τη γλυτώσεις, αυτός ο πόλεμος μαίνεται γύρω σου. Και δυστυχώς για σένα που τον υφίστασαι δεν είναι «αστακοπόλεμος».
Υγ: Τα αναγραφόμενα είναι απολύτως πραγματικά